الحَمدُ للهِ الَّذی اِذهَب عَنی الحُزن

پسرم! از اینکه خداوند تو را به من عطا فرموده و بدینوسیله، غمهای من را تسکین داده خیلی خوشحالم. بر خودم لازم می دانم که در قبال چنین نعمتی، شکرانه بجای آورم. لذا، قصد دارم کلمات محکم و استواری برای تو و هم نسلانت گردآورم تا همانند شجره طیبه باشد و مستمراً از آن نور و هدایت صادر شود؛ البته با کسب اجازه از مصدر هدایت که یقین داریم : یَهدی لِمَن یَشاء وَ یُضلُ مَن یَشاء....

سپاس خداوند جهان را که در شرایطی که انتظار و امیدی نداشتم، تو را به من عطا فرمود. الحَمدُ للهِ الذی وَهبَ لی عَلی الکِبَرِ اسمعیلَ وَ اسحق؛ انَّ ربِّی لَسمیعُ الدُّعا از حضرت حق خواستارم که من و تو و همه پسران و مردان ایران زمین را برپا دارنده نماز قرار دهد. ربِّ اجعَلنی مُقیمَ الصَّلوهَ و مِن ذُریتی؛ رَبَّنا فتقَبل دُعا مثل هر پدری، برایت بهترین آرزوها را دارم. ...